Gegevens kunstwerk

Titel

Park in water

Kunstenaar

Vito Acconci

Jaar

1997

Materiaal

beton, aarde, lantaarnpalen, bomen

Locatie kunstwerk

Adres

Johanna Westerdijkplein, Den Haag

Stadsdeel

Centrum

GPS gegevens

52.068130564618, 4.3257965292526 Bekijk op plattegrond

Omschrijving kunstwerk

Tekst

Laakhaven nieuwe stijl: twee rijen hoge flats, de Haagse Hogeschool, een strip cafés en restaurants en een stadspark. Aan de rand van dat stadspark gebeurt het. Hier is een stuk land afgebroken en weggedreven, compleet met lantaarnpalen, bomen en schelpen. Bovendien is het gekanteld, want waar de ene punt flink boven de kade uitsteekt, gaat de andere zijde net niet kopje onder. Op het grensvlak waar lantaarnpalen hebben gezeten zijn halfronde uitsparingen zichtbaar. Deze doen dienst als zitjes. De lantaarnpalen drijven als eilandjes eenzaam tussen de twee kaden. Dit afgebroken stuk land is een kunstwerk van de internationaal bekende Amerikaanse kunstenaar Vito Acconci.

Ter gelegenheid van zijn expositie over zijn kunst in de openbare ruimte in 1993 in Den Haag, werkte Acconci een vrijblijvend megaplan uit voor het nieuwe gebied rond de Laakhaven en Hollands Spoor. De oorspronkelijke maquette laat een gefragmenteerde en instabiele omgeving zien waarin water en land met elkaar strijden. Gedachten over polders en de verbinding van de Laakhaven met zee liggen eraan ten grondslag. Hans van Beek, architect van Atelier Pro en betrokken bij het gebied van de Haagse Hogeschool, was zo enthousiast over het plan dat hij Acconci uitnodigde om het tot haalbare proporties terug te brengen.

Acconci maakte eind jaren zestig, begin jaren zeventig van de 20e eeuw furore met performances waarin hij zijn eigen lichaam op de proef stelde. Halverwege de jaren zeventig is het accent langzaamaan van zijn eigen lichaam verschoven naar ruimtelijke installaties en vervolgens naar architectuur en stedenbouw. Sinds 1988 opereert hij vooral in de openbare ruimte onder de naam Acconci & Studio.

Constante in het hele oeuvre van Acconci is de eigen existentie en de grenzen tussen het publieke en het private, tussen het persoonlijke en het collectieve. Die thematiek is ook terug te zien in zijn ‘Park in het water’.

Sluiten