Tekst

Niet de monumentale allure, maar de ingehouden intensiteit maakt dit werk opvallend. Wie het beeld bekijkt, voelt de spanning tussen ingeslotenheid en kracht. De titel die de kunstenaar eraan gaf, zegt bijna genoeg: A Coffined Cry Cries Out in the Crowd.

Kunstenaar Eylem Aladogan licht toe: “Ik wilde een beeld maken van pijn die zo diep zit dat je haar zou willen uitschreeuwen naar de ‘in slaap gevallen wereld’ om je heen. Geen letterlijk mensfiguur, maar de afdruk van pijn: de echo van een roep, vervat in vorm en materiaal.”

Thema’s als wilskracht en weerstand zijn kenmerkend voor Aladogans oeuvre. De titel van de sculptuur verwijst zowel naar protestsongs als naar het werk van de Engelse dichter en kunstenaar William Blake, bij wie Aladogan een vergelijkbaar gevoel van overgave en radicaliteit herkent. De kreet waarnaar de titel verwijst is geen hoorbaar geluid, maar wordt vertaald naar een concreet en tastbaar beeld. Het werk toont een lichaam dat zwijgt en juist daardoor spreekt: een menselijke kreet als stille, maar ultieme vorm van verzet.

Het beeld, speciaal gemaakt voor De Beeldengalerij, bevindt zich letterlijk tussen de voorbijgangers. Wie eromheen loopt en de positieve en negatieve zijden van het kunstwerk bekijkt, ervaart hoe het zich tegelijk afsluit en standhoudt. De innerlijke spanning blijft voelbaar: geen heroïsch statement, maar een stille vorm van verzet, midden in het hart van de stad.